دفترچه عسل
شکرک‌زدن عسل چه معنایی دارد؟
تبلور در بسیاری از عسل‌ها پدیده‌ای طبیعی است؛ اما به‌تنهایی اصالت عسل را ثابت نمی‌کند.
شکرک‌زدن چیست؟
عسل محلولی بسیار غلیظ از قندهاست که بیشتر آن را گلوکز و فروکتوز تشکیل می‌دهند. گلوکز در طول زمان می‌تواند از محلول جدا شود و بلورهای ریز تشکیل دهد. به این پدیده تبلور یا «شکرک‌زدن» می‌گویند.
چه چیزی سرعت آن را تعیین می‌کند؟
نسبت گلوکز به فروکتوز مهم‌ترین عامل است و به نوع گل بستگی دارد. رطوبت عسل و دمای نگهداری هم اثر دارند؛ تبلور در دماهای خنک (حدود ۱۰ تا ۱۵ درجه) معمولاً سریع‌تر رخ می‌دهد. ذرات بسیار ریز گرده یا موم نیز می‌توانند شروع تبلور را آسان‌تر کنند.
آیا شکرک‌زدن یعنی عسل طبیعی است؟
نه به‌تنهایی. بسیاری از عسل‌های طبیعی شکرک می‌زنند، بعضی دیر و بعضی تقریباً هرگز. محصولات غیرطبیعی هم ممکن است متبلور شوند یا نشوند. بنابراین شکرک‌زدن یا نزدن، به‌تنهایی نه اصالت عسل را ثابت می‌کند و نه رد.
آیا عسل شکرک‌زده خراب شده است؟
تبلور به معنی خراب شدن نیست و طعم عسل معمولاً تغییری نمی‌کند. اما اگر عسل بوی ترشیدگی پیدا کرد، روی آن کف ایجاد شد یا طعمش تغییر کرد، ممکن است دچار تخمیر شده باشد؛ این اتفاق بیشتر در عسل‌هایی رخ می‌دهد که رطوبت زیادی جذب کرده‌اند.
چطور عسل شکرک‌زده را مایع کنیم؟
ظرف دربسته را در آب گرم (حداکثر حدود ۴۰ درجه) بگذارید و گاهی هم بزنید تا بلورها حل شوند. از جوشاندن، حرارت مستقیم یا مایکروویو با دمای بالا پرهیز کنید، چون عطر و ویژگی‌های عسل را تغییر می‌دهد.
برای کند کردن شکرک، عسل را در ظرف دربسته، در دمای اتاق و دور از رطوبت نگه دارید و از قاشق خشک استفاده کنید.